Virgílio

“Audentes fortuna juvat.”

“Quadripedumque putrem cursu quatit ungula campum.”

“Sic itur ad astra.”

“Pedibus timor addidit alas.”

“Fortunati ambo! si quid mea carmina possunt, Nulla dies uuquam memori vos eximet aevo.”

“Pacemne huc fertis an arma?”

“Flectere si nequeo superos, Acheronta movebo.”

“Heu pietas, heu prisca fides!”

“Discite justitiam moniti et non temnere divos.”

“Quisque suos patimur Manes.”

“Mens agitat molem.”

“Malesuada Fames.”

“Facilis descensus Averni: Noctes atque dies patet atri ianua Ditis; Sed revocare gradium superasque evadere ad auras. Hoc opus, hic labor est.”

“Superanda omnis fortuna ferendo est.”

“Bella, horrida bella, Et Thybrim multo spumantem sanguine cerno.”

“Cede Deo.”

“Possunt, quia posse videntur.”

“Varium et mutabile semper Femina.”

“Degeneres animos timor arguit.”

“Quis fallere possit amantem?”

“Auri sacra fames.”

“Cessi et sublato montes genitore petivi.”

“Ter conatus ibi collo dare bracchia circum; Ter frustra comprensa manus effugit imago.”

“Obstupui, steteruntque comae, et vox faucibus haesit.”

“Sequiturque patrem non passibus aequis.”

“Horror ubique animo, simul ipsa silentia terrent.”

“Ipse subibo umeris nec me labor iste gravabit; Quo res cumque cadent, unum et commune periclum, Una salus ambobus erit.”

“Arma, viri, ferte arma: vocat lux ultima victos. Reddite me Danais: sinite instaurata revisam Proelia; numquam omnes hodie moriemur inulti.”

“Dis aliter visum.”

“Dolus an virtus, quis in hoste requirat?”

“Adspirat primo Fortuna labori.”

“Una salus victis nullam sperare salutem.”

“Furor, iraque mentem Praecipitant, pulchrumque mori succurrit in armis.”

“Excutior somno et summi fastigia tecti Ascensu supero atque arrectis auribus asto: In segetem veluti cum flamma furentibus Austris Incidit, aut rapidus montano flumine torrens Sternit agros, sternit sata laeta boumque labores Praecipitisque trahit silvas; stupet inscius alto Accipiens sonitum saxi de vertice pastor.”

“Quantum mutatus ab illo Hectore qui redit exuvias indutus Achilli.”

“Tempus erat quo prima quies mortalibus aegris Incipit et dono divum gratissima serpit.”

“Tacitae per amica silentia lunae.”

“Equo ne credite, Teucri. Quidquid id est, timeo Danaos et dona ferentes.”

“Clamores simul horrendos ad sidera tollit: qualis mugitus, fugit cum saucius aram taurus et incertam excussit cervice securim.”

“Non ignara mali miseris succurrere disco.”

“Mens sibi conscia recti.”

“Lumenque iuventae / purpureum.”

“Illa pharetram fert umero, Gradiensque deas supereminet omnes.”

“Si genus humanum et mortalia temnitis arma, At sperate deos memores fandi atque nefandi.”

“Sunt lacrimae rerum et mentem mortalia tangunt.”

“Mirabile dictu.”

“Dixit et avertens rosea cervice refulsit, Ambrosiaeque comae divinum vertice odorem Spiravere; pedes vestis defluxit ad imos, Et vera incessu patuit dea.”

“O Dea certe.”

“Data fata secutus.”

“Lacrimis oculos suffusa nitentis.”

“Talia voce refert, curisque ingentibus aeger Spem vultu simulat, premit altum corde dolorem.”

“O socii—neque enim ignari sumus ante malorum— O passi graviora, dabit deus his quoque finem.”

“Revocate animos, maestumque timorem Mittite: forsan et haec olim meminisse iuvabit.”

“Furor arma ministrat.”

“Apparent rari nantes in gurgite vasto.”

“O terque quaterque beati!”

“Tantaene animis coelestibus irae?”

“Fugit irreparabile tempus.”

“Arma virumque cano, Troiae qui primus ab oris Italiam fato profugus Laviniaque venit Litora, multum ille et terris iactatus et alto Vi superum, saevae memorem Iunonis ob iram.”

“Felix qui potuit rerum cognoscere causas.”

“O ubi campi!”

“O fortunatos nimium, sua si bona norint / agricolas!”

“Rura mihi et rigui placeant in vallibus amnes, Flumina amem sylvasque inglorius.”

“Adeo in teneris consuescere multum est.”

“Labor omnia vicit / improbus.”

“Umida solstitia atque hiemes orate serenas, / agricolae.”

“Ut varias usus meditando extunderet artis / paulatim.”

“Unde homines nati, durum genus.”

“Omnia vincit Amor; et nos cedamus Amori.”

“Omnia fert aetas, animum quoque.”

“Cantantes licet usque (minus via laedit) eamus.”

“Carpent tua poma nepotes.”

“Non omnia possumus omnes.”

“Nunc scio quid sit Amor.”

“Magnus ab integro saeclorum nascitur ordo.”

“Trahit sua quemque voluptas.”

“Latet anguis in herba.”

“O formose puer, nimium ne crede colori.”

“Fortunate senex, hic inter flumina nota Et fontis sacros frigus captabis opacum.”

“Parvis componere magna.”